norwegia blog

Twój nowy blog

Wpisy z okresu: 11.2004

..i tak sobie nawine..co czuje..

6


Tyle osób wokół mnie ,
wielu mówi : Kocham cie !
Mówią że wnoszę coś w ich życie ,
Jestem w ich sercu ważna- na szczycie.
Tylko dlaczego do mnie to nie dociera?
Nie potrafię uchylić tego kawałka nieba.
Tęsknie , siedze sama ,
i mimo słów , czuje się- nie kochana.
Za czym tęsknie sama nie pojmuje ,
Ta tęsknota mnie zabija i rujnuje.

Zimny dzień ,
świeczki cień ,
Muzyka pieści moje uszy ,
moją tęsknote zagłuszy.
Tęsknie tak bardzo chce przestać..
Tęsknie tak bardzo chce ustać -
I pomyśleć że wokół mnie tylu ludzi ,
Znowu zimno smutny dzień mnie budzi.
Tylko dlaczego to wszystko mi nie wystarcza..
Przecież miłość to ognista tarcza ,
Chce by wiosna wróciła ,
I moje smutki i tęsknote zabiła !
8.gif

Zgubiłam sie..

7

Żadnym talentem nie obdarzony ,
Na dno piekieł rzucony .
Przez rodzine zostawiony…
Tak po prostu w ciemności osamotniony.
Podnieść się nie mogę ,
Ciągle czuję trwogę.

Tutaj na samym dnie..
Nie mogę powiedzieć złu : nie.
Zgubiłem się …
Przepadłem gdzieś..
Pięć zmysłów moich przeciw mnie stanęło..
Gdzie się podziało moje własne ego?

Ide z tłumem , chociaż tego nie pojmuję.
Przecież ja do nich nie pasuje..
Coś innego we mnie siedzi..
Czuje jak zło mnie śledzi.
Bo moja dusza jest inna.
Nie jest niczemu winna.
więc czemu słucha zła ?
Może psychika już nie ta.

Nie wiem jak mam się ratowac ,
jak dobro eksponować.
czasem padam na kolana i proszę…
Boże ! Czemu ja się tak nie znosze ?

O przyrodzie..w taki sposób :

4

Gdzieś cienka nić SiE przerwała
Pośród pajęczyny w słońcu lśniącej ,
Promieni złocistych wśród drzew ,
cichego śpiewu , który słyszymy tylko my.
Ciężki kamień cicho spada.
Obłoki mkną szalone .

A my dalej jak zaczarowani ,
wpatrujemy się w powiłe lasu dzieje
tak ciche , a jednak przemawiające.
Słowa tu nie potrzebne ,
Oczy wystarczą by przekazać , co najważniejsze ,
by przekazać cisze i harmonie ,
nutkę przyrody nie poruszonej.

Nie trzeba dzieji się uczyć ,
By historię tak wnikliwie pojąc ,
Na wyciętym drzewie policzyć pierścienie..
I płakać..
Nad jego długim życiem-zakończonym w głośny
sposób ,
Wśród zuplenej ciszy.


  • RSS